Evet, bugünkü yazımızın konusu sanal medya ve sanal hayat olsun. Bunun en önemli nedeni, son yıllarda teknolojinin hızla ilerlemesiyle birlikte insanların sosyal medyayı çok daha aktif kullanmaya başlamasıdır. Peki, sosyal medyanın hayatımıza olumlu ve olumsuz etkileri nelerdir? Sosyal medya, çok güzel bir iletişim aracı olduğu gibi birçok işimizi de kolaylaştırmaktadır. Teknolojinin sunduğu imkânlardan faydalanıyoruz. Örneğin yapay zekâ, hayatımızı birçok alanda kolaylaştırırken şu soruyu da kendimize sormamız gerekiyor: Acaba biz, insan olmanın gerektirdiği olmazsa olmaz değerlerden uzaklaşıyor muyuz? Bu teknoloji bize fayda mı sağlıyor, yoksa farkında olmadan bize zarar mı veriyor? Elbette insan sosyal bir varlıktır. Teknolojiyi kullanarak sosyalleşmesi gayet doğal ve normaldir. Ancak bunun da bir kuralı, bir ölçüsü ve bir ahlakı olması gerekir. Sosyal medya bilinçli kullanıldığında çok güzel bir iletişim ve bilgi edinme platformuna dönüşebilir. Örneğin, son bir aydır özellikle bu alanı inceliyorum ve çok dikkatimi çeken güzel şeyler görüyorum. İnsanlar çok güzel şiirler yazıyor, kitaplar kaleme alıyor, güzel sözler paylaşıyor. Çok güzel insanlarla tanıştım. Akademik kariyere sahip insanların, bilgilerini ücretsiz olarak insanlarla paylaşması gerçekten takdire değer. Hatta insanlar okudukları kitapları paylaşıyor, birbirlerine kitap tavsiyelerinde bulunuyor. Böylece okuma alışkanlığının arttığını da görüyoruz. Bunlar, kısa da olsa bahsetmek istediğim güzel taraflar. Fakat sosyal medyada dikkatimi çeken başka bir durum daha var: mükemmeliyetçilik. İnsanlar fotoğraflarını çekiyor ve yüzlerinde, bedenlerinde kendilerine göre eksik gördükleri yerleri yapay zekâ ve çeşitli uygulamalarla değiştirerek kendilerini kusursuz göstermeye çalışıyorlar. Sanki herkes bir yarışın içerisindeymiş gibi... Oysa dünyada mükemmel diye bir şey yoktur. Mükemmeliyetçilik insanın doğasına aykırıdır. Hiçbir insanın başka bir insana tamamen benzemesi mümkün değildir. Aslında buna gerek de yoktur. Her insan farklıdır. Her insanın duyguları, düşünceleri, karakteri ve hayatı kendine özgüdür. Fakat herkes sosyal medyada kendisine uygun gördüğü, beğendiği bir insan portresi çiziyor ve kendisini o portreye benzetmeye çalışıyor. Bana göre bu durum, toplumumuzdaki özgüven eksikliğinin önemli göstergelerinden biridir. Sosyal medyanın olumsuz taraflarından biri de budur. Aslında bütün bunlar, toplum olarak nasıl bir değişim ve yozlaşma içerisinde olduğumuzu da gösteriyor. Sosyal medyada insanların kendi fotoğraflarını kullanmaktan imtina ettiğini görüyorum. Bunun yerine başka görseller kullanıyor veya kendilerini uzun ve gösterişli biyografilerle anlatıyorlar. Peki, insanlar bunu neden yapıyor? Kendilerini topluma kabul ettirmek için mi? Kusursuz, eğitimli, başarılı ve her konuda bilgili bir insan profili oluşturmak için mi? Bir insan neden bütün özgeçmişini sosyal medya ortamında paylaşmak ister? Neden kendisini sürekli mükemmel göstermeye çalışır? Bence bunun altında ciddi bir özgüven ve kabul görme ihtiyacı yatıyor. Mükemmeliyetçilik diye bir kural mı var? Kusursuz insan var mı? Hiç sorunu olmayan, hiçbir eksiği bulunmayan bir insan var mı? Bence yoktur. Sosyal medya, kontrolsüz bir şekilde insanların hayatına girmiş durumda. Birçok insan sosyal medya yüzünden ciddi sorunlar yaşıyor. Daha da acısı, sosyal medya zaman zaman büyük suistimallere de sahne oluyor. Örneğin, yalnızca dikkat çekmek ve beğeni almak amacıyla kendisini kanser hastası olarak gösteren insanlar olduğunu görüyoruz. Bu, gerçekten çok acı ve insan onurunu zedeleyen bir davranıştır. Neden herkese mükemmel görünmek zorundayım? Benim neden böyle bir takıntım olsun? İnsan, etiyle kemiğiyle, düşüncesiyle ve ruhuyla insandır. Elbette herkesin artıları ve eksileri olacaktır. Önemli olan, insan olmanın gerektirdiği değerleri kaybetmemektir. Bunun temelinde ise eğitim yatmaktadır. Eğitimin yalnızca okullarda verildiğini zannediyoruz. Oysa eğitim ailede başlar; sokakta, iş hayatında, sosyal çevrede ve hayatın her alanında devam eder. İnsan, görerek, yaşayarak ve deneyimleyerek öğrenir. Dürüstlük kavramını hayatımızdan çıkarmamalıyız. Aslında sosyal medya, insanların gerçek kişiliklerini ortaya çıkaran bir platform hâline gelmiştir. Birçok insan bunun farkında değildir. Örneğin bir insanın profiline girip biyografisini okuduğunuzda, nasıl bir ego oluşturduğunu ve kendisini nasıl konumlandırdığını görebiliyorsunuz. Herkes sürekli kendisini mükemmel, çok zeki, her konuda uzman, her şeyi en iyi bilen ve bilge bir insan olarak sunmaya çalışıyor. Ne acı, değil mi? Oysa insan her şeyi bilmek zorunda değildir. Bilmemek ayıp değildir. Önemli olan öğrenmeye açık olmaktır. İnsan, bilmediğini kabul edebilmeli ve öğrenmeye devam edebilmelidir. Üzücü olan ise insanın bir robot gibi kendisini kusursuz göstermeye çalışması, özünden kopması ve kendi gerçekliği yerine sanal bir dünyanın içerisinde yaşamaya başlamasıdır. Bunun sonucu ise gerçekten çok ağır olabilir. Hiç kimse mükemmel olmak zorunda değil. Hiç kimse başka birine benzemek zorunda değil. İnsanı değerli kılan, kusursuz olması değil; kendisi olabilmesidir. Bir insanın kendisine ait bir özel hayatı, bir mahremiyeti olmalıdır. Her şey paylaşılmak, gösterilmek ve beğeniye sunulmak zorunda değildir. Sanal dünyanın içerisinde gerçek hayatımızı kaybetmeyelim. Kendimizi başkalarına beğendirmek için değil, kendimiz olduğumuz için değerli olduğumuzu unutmayalım. Hoşça kalın, kendinize iyi bakın. Başkalarına benzemeye çalışmayın; kendiniz olun